วันพุทธวรญาณรำลึก 17 ธันวาคม ของทุกปี

วันพุทธวรญาณรำลึก
ในวันที่ 17 ของทุกปีเป็นวันครบรอบการมรณภาพของหลวงพ่อพระพุทธวรญาณ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนวินิตศึกษา คณะคูร อาจารย์และศิษย์ได้จัดกิจกรรมการตักบาตรตอนเช้าและมอบรางวัลบัวทิพย์ ในปีนี้รางวัลบัวทิพย์ได้ถวายแด่ พระอุดมประชาทร เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุผู้ซึ่งบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมเป็นอย่างมาก

การแข่งขันทักษะวิชาการกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัด ทั่วประเทศ ที่โรงเรียนวินิตศึกษา

นาย พิชัย แก้วสุวรรณ ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านส่งเสริมการจัดการศึกษาเอกชน และนายธีระพันธุ์ พุทธิสวัสดิ์ ผู้อำนวยการกลุ่มงานกองทุนและสวัสดิการ เป็นประธานในการมอบเหรียญรางวัลและเกียรติบัตร จากการแข่งขันทักษะทางวิชาการที่ทางกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนาจัดขึ้น ในวันที่ 23 มกราคม 2553 ห้องประชุม 1 โรงเรียนวินิตศึกษาในพระบรมราชูปถัมภ์ฯ จังหวัดลพบุรี
โดยในการแข่งขันทักษะทางวิชาการครั้งนี้ มีการแข่งขันในด้านทักษะทางวิชาการในด้านต่างๆ ทั้งคณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ คอมพิวเตอร์ ศิลปะ และมีการแข่งขันกันทุกช่วงชั้น ทั้งในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ซึ่งในการจัดการแข่งขันทักษะทางวิชาการครั้งนี้ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนาทั่วประเทศ

วัดร่องขุ่น จ.เชียงราย

วัดร่องขุ่น อยู่ที่บ้านร่องขุ่นกม.ที่ 817-818 ทางขวามือ ก่อนจะถึงตัวเมือง ๑๒ กม. โดยมีอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ จิตรกรชั้นแนวหน้าของประเทศไทย เป็นผู้ออกแบบทั้งหมด โดยได้ทรัพย์สินส่วนตัว ของตัวอาจารย์เฉลิมชัยเอง บวกกับพื้นที่บริจาคประมาณ 7 ไร่เศษ ของคุณวันชัย วิชญชาคร และเงินบริจาค ของผู้ที่มีจิตศรัทธา ลักษณะเด่นของวัดคือพระอุโบสถที่ประดับตกแต่งด้วยสีขาวเป็นพื้น ประดับด้วยกระจกบนปูนปั้นเป็นลายไทย โดยเฉพาะเหนืออุโบสถที่ประดับด้วยสัตว์ในเทพนิยาย เป็นรูปกึ่งช้างกึ่งวิหคเชิดงวงชูงา ดูงดงามแปลกตาน่าสนใจมาก ภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถก็ เป็นฝีมือภาพเขียนของอาจารย์เอง

ตั้งอยู่ในเขตตำบลคลองลานพัฒนา ตำบลคลองน้ำไหล ตำบลโป่งน้ำร้อน และตำบลสักงาม อยู่ห่างจากตัวจังหวัด ประมาณ 65 กม. ออกแบบและก่อสร้าง โดยอาจารย์ เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ เมื่อ พ.ศ. 2540 โดย บนพื้นที่เดิมของวัด 3 ไร่ และขยายออกเป็น 12 ไร่ อุโบสถ ประดับกระจกสีเงินแวววาววิจิตรงดงามแปลกตา ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง โดยเฉพาะภาพพระพุทธองค์หลังพระประธานซึ่งเป็นภาพที่ใหญ่งดงามมาก ...

วัดร่องขุ่น อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย เป็นผลงานอันยิ่งใหญ่ของศิลปินชาวเชียงราย อาจารย์ เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ที่ประกาศตนอุทิศชีวิตให้แก่พระพุทธศาสนาในรูปของงานพุทธศิลป์ของแผ่นดิน ความมุ่งหมายในการสร้างต้องการเปรียบเทียบเสมือนเมืองสววรค์ พระอุโบสถงดงามด้วยลวดลายปูนปั้นและประดับด้วยกระจกสีขาวล้วน ซึ่งสีขาวหมายถึงพระบริสุทธิคุณของพระพุทธเจ้า ชาวต่างประเทศจึงมักเรียกวัดนี้ว่า the White Temple ภายในพระอุโบสถมีภาพวาดโทนสีทองเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับธรรมะและภาพเหตุการณ์สำคัญในโลกยุคปัจจุบัน ห้องน้ำได้รับการออกแบบอย่างสวยงามเป็นสีทองอร่ามทั้งหลัง อีกด้านหนึ่งเป็นหอนิทรรศการแสดงผลงานศิลปภาพวาด ของ อ. เฉลิมชัย โครงการเต็มรูปแบบในอนาคตจะมีโบสถ์ทั้งหมด 9 หลัง ระยะเวลาก่อสร้างราว 60-70 ปี ได้ดำเนินการมาผ่านมาแล้ว 10 ปี ปัจจุบัน วัดร่องขุ่นได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวอันดับหนึ่งของจังหวัดเชียงราย เป็นแหล่งสร้างงานสร้างรายได้ให้กับท้องถิ่นอย่างประมาณค่ามิได้

ทุ่งทานตะวัน

ทุ่งทานตะวัน ตั้งอยู่ใกล้วัดมณีศรีโสภณ ตำบลช่องสาริกาอำเภอพัฒนานิคม เกษตรกรในพัฒนานิคมได้ปลูกดอกทานตะวัน ซึ่งในช่วง เดือนตุลาคม - มกราคมดอกจะบานสะพรั่งเป็นภาพที่สวย-งาม การเดินทางจากจังหวัดสระบุรีไป ตามเส้นทางสู่ลำนารายณ์ และเพชรบูรณ์ ขึ้นไปจากสระบุรีเพียง 30 กิโลเมตร จะพบทางเข้าวัดมณีศรีโสภณ ทางขวามือ เข้าไปประมาณ 1.5 กิโลเมตร อีกเส้นทางหนึ่ง จากจังหวัดลพบุรี ไปตามเส้นทางลพบุรี-สระบุรี จนถึงสามแยกพุแค สระบุรี ให้เลี้ยวซ้ายไปตามเส้นทาง ไปเพชรบูรณ์ ไปอีก 15 กิโลเมตร (ทางหลวงหมาย เลข 21) จะพบทางเข้าวัดมณี ศรีโสภณอยู่ทางขวา เมื่อเข้าฤดูหนาวประมาณเดือนพฤศจิกายน 2551 ไปจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2552 เป็นฤดูกาลท่องเที่ยวทุ่งทานตะวัน นักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสสีเหลืองอร่ามของดอกทานตะวันสุดสายตาท่ามกลางท้องฟ้าสดใสและบรรยากาศที่หนาวเย็นยามเช้าอันน่าประทับใจ สำหรับในปีนี้เกษตรกรจังหวัด ลพบุรี และสระบุรี ได้ทยอยปลูกทานตะวันเพื่อจะได้ผลิดอกบานให้ชมต่อเนื่องกันเป็นระยะเวลาหลายเดือนในหลายอำเภอของทั้งสองจังหวัด สามารถไปเที่ยวชมดอกทานตะวันกำลังบาน

ลพบุรีเป็นเมืองแห่งความหลากหลายและต่อเนื่องทางวัฒนธรรมยาวนานกว่า 3,000 ปี ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ จนถึงปัจจุบัน ค้นพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ ตั้งแต่สมัยทวาราวดี (พุทธศตวรรษที่ 11-16) ลพบุรีอยู่ใต้อำนาจมอญและขอมจนกระทั่งในตอนต้นของพุทธศตวรรษที่ 19 คนไทยจึงเริ่มมีอำนาจขึ้นในดินแดนแถบนี้ ในรัชสมัยของพระเจ้าอู่ทองปฐมกษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ลพบุรีมีฐานะเป็นเมืองลูกหลวง กล่าวคือพระเจ้าอู่ทองได้โปรดให้พระราเมศวร ราชโอรสองค์ใหญ่เสด็จมาครองเมืองลพบุรี เมื่อ พ.ศ. 1893 พระราเมศวรโปรดให้สร้างป้อม ขุดคู และสร้างกำแพงเมืองอย่างมั่นคง เมื่อพระเจ้าอู่ทองสวรรคตใน พ.ศ. 1912 พระราเมศวรต้องถวายราชบัลลังก์ให้แก่พระปิตุลาของพระองค์ ซึ่งได้ขึ้นครองราชย์พระนามว่า พระบรมราชาธิราชที่ 1 ส่วนพระราเมศวรครองเมืองลพบุรีสืบต่อไป จนถึง พ.ศ. 1931 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 สวรรคต พระราเมศวรจึงเสด็จขึ้นครองราชย์ ณ กรุงศรีอยุธยาเป็นครั้งที่สอง หลังจากนั้นมาเมืองลพบุรีได้ลดความสำคัญลงไป จนกระทั่งมาถึงสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2199-2231) ลพบุรีได้รับการทำนุบำรุงครั้งใหญ่ สืบเนื่องมาจากการคุกคามของชนชาติฮอลันดาที่ติดต่อค้าขายกับไทย ทำให้สมเด็จพระนารายณ์ทรงเห็นว่ากรุงศรีอยุธยานั้นไม่สู้ปลอดภัยจากการปิดล้อมระดมยิงของข้าศึกหากเกิดสงคราม จึงได้สร้างเมืองลพบุรีเป็นราชธานีที่สองขึ้น เพราะลพบุรีมีลักษณะทางยุทธศาสตร์เหมาะสม ในการสร้างลพบุรีขึ้นใหม่ สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงได้รับความช่วยเหลือจากช่างชาวฝรั่งเศสและอิตาเลียน และได้สร้างพระราชวังและป้อมปราการเป็นแนวป้องกันอย่างแข็งแรง สมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ประทับอยู่ที่ลพบุรีเป็นส่วนใหญ่ และโปรดให้ทูตและชาวต่างประเทศเข้าเฝ้าพระองค์ที่เมืองนี้หลายครั้ง สิ้นรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์ฯ แล้ว ลพบุรีก็หมดความสำคัญลง สมเด็จพระเพทราชาได้ทรงย้ายหน่วยราชการทั้งหมดกลับกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลต่อๆ มา ก็ไม่ได้เสด็จมาประทับที่เมืองนี้อีก จนกระทั่งถึงรัชกาลที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ใน พ.ศ. 2406 โปรดฯ ให้บูรณะเมืองลพบุรี ซ่อมกำแพง ป้อม และประตูพระราชวังที่ชำรุดทรุดโทรม และสร้างพระที่นั่งพิมานมงกุฎขึ้นในพระราชวัง เป็นที่ประทับ และพระราชทานนามว่า “พระนารายณ์ราชนิเวศน์” ลพบุรีจึงแปรสภาพเป็นเมืองสำคัญอีกวาระหนึ่ง ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ลพบุรีได้รับการทำนุบำรุงอีกครั้งหนึ่งในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ซึ่งได้สร้างเมืองลพบุรีใหม่อันเป็นเมืองทหารอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของทางรถไฟ มีอาณาเขตกว้างขวาง ส่วนเมืองเก่านั้นอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของทางรถไฟ เมืองลพบุรีจึงเป็นศูนย์กลางสำคัญทางยุทธศาสตร์เมืองหนึ่งในปัจจุบันนี้ ลพบุรีอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ 153 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 6,586.67 ตารางกิโลเมตร